Sposób na blokadę koła

Zaszufladkowano do kategorii Czynności wyjaśniające, Postępownaie mandatowe, Straż gminna (miejska), Zarząd dróg | 8 komentarzy

Sąd Okręgowy w Lublinie wyznaczył termin rozprawy w sprawie wideorejestratora PolCam

Sąd Okręgowy w Lublinie wyznaczył termin rozprawy odwoławczej w sprawie pomiaru prędkości wideorejestratorem marki PolCam na dzień 15 lutego 2018 r. godz. 9.00. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą V Ka 34/18, a do jej rozpatrzenia Przewodnicząca V Wydziału Karnego Odwoławczego SSO Anna Samulak wyznaczyła samą siebie.

Stowarzyszenie Prawo na Drodze skierowało w dniu dzisiejszym do Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie wniosek o wyznaczenie odpowiednio dużej sali rozpraw – a w przypadku wydania zarządzenia o wydawaniu kart wstępu – zgłosiło rezerwację 15 kart wstępu dla członków SPnD. Niniejsza sprawa jest tak istotna społecznie, że miejsc na sali może zabraknąć, dlatego warto zarezerwować je wcześniej.

Poniżej publikujemy linki do sprawy:

 

Sąd: prędkościomierz PolCam nie jest w stanie ustalić prędkości pojazdu kontrolowanego!

 

Apelacja Policji od wyroku w Sprawie PolCamu

 

Odpowiedź na apelację w sprawie Polcam-u

Zaszufladkowano do kategorii PolCam, Postępowanie przed sądem, Wideorejestratory | Dodaj komentarz

Kolizja na rondzie – czyli nie lada zagwozdka

Kamil Czekirda

Kolizja wydarzyła się dnia 09.03.2017 r. na słynnym rondzie im. Kowcza w Lublinie w obrębie zjazdu w kierunku ul. Krochmalnej. Uczestniczkami kolizji były dwie Panie, kierująca Oplem jechała pasem zewnętrznym, kierująca Citroenem natomiast pasem wewnętrznym. Obie zamierzały pojechać w kierunku ul. Filaretów, tak jak robi to codziennie wielu kierowców w Lublinie, i nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie zepsuty autobus komunikacji miejskiej stojący na prawym pasie tuż za zjazdem z ronda. Do wyboru pozostał więc jeden pas, lewy. Kto mógł go zająć? Kierująca Oplem czy Citroenem? To pytanie było nie lada zagwozdką zarówno dla Komendy Miejskiej Policji w Lublinie, Sądu Rejonowego Lublin-Zachód, czy biegłego, mogłoby się wydawać, ekspertów ruchu drogowego, jak i dla kierujących oboma pojazdami.

Dalsza część artykułu pod linkiem: https://docs.google.com/document/d/1yMxlt7f0TV0kbJys39RLLxsvBLir50WJ-qvqRy8J4BI/edit

Zaszufladkowano do kategorii BRD, Kolizja drogowa, Organizacja ruchu, Policja, Postępowanie przed sądem | 30 komentarzy

Odpowiedź na apelację w sprawie Polcam-u

Poniżej publikujemy odpowiedź obrońcy obwinionego na apelację Komendy Miejskiej Policji w Lublinie w sprawie o pomiar prędkości prędkościomierzem kontrolnym typu PolCam (zapis w pliku pdf). A zatem pozostało już tylko czekać na wyznaczenie rozprawy apelacyjnej przez Sąd Okręgowy w Lublinie.

Termin rozprawy oraz nazwisko wyznaczonego sędziego podamy do publicznej wiadomości.

odpowiedź na apelacje

 

 

Linki do wyroku i apelacji:

Apelacja Policji od wyroku w Sprawie PolCamu

 

Sąd: prędkościomierz PolCam nie jest w stanie ustalić prędkości pojazdu kontrolowanego!

 

Zaszufladkowano do kategorii PolCam, Postępowanie przed sądem | Dodaj komentarz

Apelacja Policji od wyroku w Sprawie PolCamu

Zgodnie z zapowiedzią, publikujemy apelację Komendy Miejskiej Policji w Lublinie od wyroku Sąd Rejonowego Lublin Zachód w Lublinie w sprawie pomiaru prędkości prędkościomierzem kontrolnym typu PolCam.

Komenda zarzuciła Sądowi dokonanie błędnych ustaleń faktycznych oraz przekroczenie w sposób rażący swobodnej oceny dowodów i logicznego rozumowania. W ocenie oskarżyciela „Sąd kwestionuje tak naprawdę świadectwo legalizacji dopuszczające urządzenie do pomiaru prędkości – co przekracza kompetencje Sądu, gdyż rozwiązania legislacyjne dotyczące tej kwestii powinny być dla wiążące Sądu i mogą być wzruszone w postępowaniu administracyjnym”.

Jest rzeczą znamienną, iż KMP w Lublinie wniosła o zmianę wyroku I Instancji poprzez uznanie obwinionego za winnego zarzucanego mu czynu, chociaż wiadomo, że Sąd Okręgowy – zgodnie z zakazem reforationis in peius – nie ma możliwości wydania takiego wyroku.

Link do wyroku:

Sąd: prędkościomierz PolCam nie jest w stanie ustalić prędkości pojazdu kontrolowanego!

Apelacja KMP w Lublinie

Zaszufladkowano do kategorii PolCam, Policja, Postępowanie dowodowe, Postępowanie przed sądem | 25 komentarzy

Ranking sędziów RP

W 2017 roku przyglądaliśmy się pracy 93. sędziów orzekających w sprawach karnych i wykroczeniowych w 62. różnych sądach. W ten sposób powstał ranking sędziów. Tak dużej bazy rankingowej sędziów jeszcze w Polsce nie było. Publikujemy nazwiska wszystkich skontrolowanych sędziów. Aż 36 (czyli 38,7%) spośród nich nie nadaje się do wykonywania zawodu sędziego. 

Spośród sędziów bardzo dobrych za tydzień wybierzemy Sędziego Roku, któremu przyznamy „Wawrzynową Różdżkę AD 2017”.

  1. Metodologia

Pracę sędziów oceniano według metodologii określone w formularzu – zobacz Wzór sprawozdania

Oceniano zatem zarówno merytoryczne przygotowania sędziego, jego obiektywizm, jak też kulturę prowadzenia sprawy.

2. Kontrolowane sądy

W roku 2017 przyglądaliśmy się sprawom, toczącym się w wydziałach karnych 61 sądów  rejonowych oraz okręgowych. Oto wykaz tych sądów:

Sądy Rejonowe:

1. Sąd Rejonowy w Toruniu
2. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy
3. Sąd Rejonowy w Zielonej Górze
4. Sąd Rejonowy w Żaganiu
5. Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim
6. Sąd Rejonowy w Nidzicy
7. Sąd Rejonowy w Sulęcinie
8. Sąd Rejonowy w Rybniku
9. Sąd Rejonowy w Szamotułach
10. Sąd Rejonowy w Radomiu
11. Sąd Rejonowy w Kolbuszowej
12. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód
13. Sąd Rejonowy w Mikołowie
14. Sąd Rejonowy Opatowie
15. Sąd Rejonowy w Gryficach
16. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu,
17. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe
18. Sąd Rejonowy w Słubicach
19. Sąd Rejonowy we Wrześni
20. Sąd Rejonowy w Oławie
21. Sąd Rejonowy Szczecin Prawobrzeże i Zachód
22. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy
23. Sąd Rejonowy w Nowym Tomyślu
24. Sąd Rejonowy w Śremie
25. Sąd Rejonowy w Świeciu
26. Sąd Rejonowy w Grudziądzu
27. Sąd Rejonowy w Zambrowie
28. Sąd Rejonowy w Wągrowcu
29. Sąd Rejonowy w Opolu
30. Sąd Rejonowy w Stalowej Woli
31. Sąd Rejonowy w Olsztynie
32. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
33. Sąd Rejonowy w Kościanie
34. Sąd Rejonowy w Chodzieży
35. Sąd Rejonowy w Białogardzie
36. Sąd Rejonowy w Gostyniu
37. Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto
38. Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce
39. Sąd Rejonowy w Pruszkowie
40. Sąd Rejonowy w Goleniowie
41. Sąd Rejonowy w Elblągu
42. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach
43. Sąd Rejonowy w Drawsku
44. Sąd Rejonowy w Środzie Wielkopolskiej
45. Sąd Rejonowy w Tarnowie
46. Sąd Rejonowy w Kozienicach
47. Sąd Rejonowy w Lesznie
48. Sąd Rejonowy w Koszalinie
49. Sąd Rejonowy w Pile
50. Sąd Rejonowy w Gdyni
51. Sąd Rejonowy w Puławach

Sądy Okręgowe:

1. Sąd Okręgowy w Krakowie
2. Sąd Okręgowy w Toruniu
3. Sąd Okręgowy w Lublinie
4. Sąd Okręgowy w Koszalinie
5. Sąd Okręgowy w Poznaniu
6. Sąd Okręgowy w Szczecinie
7. Sąd Okręgowy w Tarnowie
8. Sąd Okręgowy w Radomiu
9. Sąd Okręgowy w Łomży
10. Sąd Okręgowy w Opolu
11. Sąd Okręgowy w Olsztynie

 

Spośród kontrolowanych wydziałów – uwzględniając dane za trzy ostatnie lata – za najlepszy uznaliśmy II Wydział Karny Sądu Okręgowego w Łomży. Bardzo wysoko należy ponadto ocenić pracę XVII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Poznaniu. Natomiast najgorsze sądy w Polsce to:

  • spośród sądów okręgowych: Sąd Okręgowy w Szczecinie oraz Sąd Okręgowy w Radomiu,
  • spośród sądów rejonowych: Sąd Rejonowy w Zambrowie.

3. Wykazy sędziów objętych oceną

Wszyscy sędziowie oceniani byli w skali od 1 do 5. Sędziowie, którzy otrzymali notę 5.  to sędziowie bardzo dobrzy – merytoryczni, bezstronni i kulturalni. Taką notę otrzymało 23. sędziów. Spośród nich wybierzemy za tydzień Sędziego Roku i przyznamy mu statuetkę Wawrzynowej Różdżki AD 2017.

Sędziowie, którzy otrzymali notę 4, to sędziowie dobrzy. Do ich pracy nie zgłaszamy żadnych poważniejszych uwag. Notę 4. otrzymało 20-tu sędziów.

Sędziowie, którzy otrzymali notę 3. prowadzą swoje sprawy nieco poniżej oczekiwań. Ocena dostateczna jest jednak ocena pozytywną. Taką notę otrzymało 3-ch sędziów.

Ocena 2 oznacza, że sędzia jest mierny, a zastrzeżenia wobec jego pracy są duże. Takich sędziów wynotowaliśmy jedenastu.

I w końcu ostatnia – najgorsza – grupa sędziów. Jest ich aż 36. Osoby te powinny zostać jak najprędzej odsunięci od orzekania. Są niemerytoryczni, a często także stronniczy.

Sędziowie bardzo dobrzy

Nazwisko i imię

Sąd

Sygn. akt

Uwagi

Adamczyk Mariola

Sąd Rejonowy w Toruniu

XII W 3023/16.

Niezależna w ocenie. Obiektywna. Rozsądna.

Bąk Waldemar Sąd Okręgowy w Poznaniu

V Kzw, 1285/17, V Kzw 1286/17, V Kzw 1287/17,

Merytoryczne postępowanie dowodowe i pełna kultura procesu. Oczywiste przygotowanie merytoryczne i znajomość akt.

Brudniak Magdalena Sąd Rejonowy w Białogardzie VII W 692/17 Merytoryczna, obiektywna.
Chwedeńczuk Piotr Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie III W 1325/17 Dokładny. Obiektywny. Wysoka kultura prowadzenia rozprawy.
Domaradzki Bernard Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie III W 1540/17 Obiektywny. Niezależny w decyzjach. W pełni realizuje zasadę prawdy obiektywnej.
Gawlik Bogusław Sąd Rejonowy w Gorlicach II W 758/15 Obiektywny. Dokładny. Rzetelny.
Kawula Dariusz Sąd Okręgowy w Poznaniu XVII Ka 801/15 Bardzo dobrze przygotowany do sprawy, obiektywny, merytoryczny. Nie ulega presji. Bardzo wysoka kultura prowadzenia spraw.
Maciejewska-Papież Dorota Sąd Okręgowy w Poznaniu XVII Kz 40/17 Rzeczowa. Merytoryczna. Nie ulega presji.
Małachowska Jolanta Sąd Okręgowy w Łomży II Ka 201/17 Merytoryczna. Rzeczowa. Wszystkie elementy wyroku szczegółowo i logicznie uzasadnione.
Mogielnicki Piotr Sąd Rejonowy w Puławach II K 185/17,II K 185/17. Oczywiste przygotowanie merytoryczne i znajomość akt. Pełna kultura procesu. Sędzia przyłączył się do wniosku pełnomocnika o wyłączenie ze sprawy, bowiem w sprawie sygn. akt II Kp 127/17 oceniał te same dowody i częściowo ten sam stan faktyczny sprawy.
Nowak Marcin Sąd Rejonowy w Gostyniu II W 398/16/2 Obiektywny i rzetelny – i to (co jest rzadkością) na etapie badania zasadności wniosku o ukaranie.
Nyczka Joanna Sąd Rejonowy w Kościanie II W 432/16 II W 487/15, II W 425/15 Neutralne podejście do obwinionego. Obiektywne rozpoznanie wniosków dowodowych.
Peżyński Piotr Sąd Rejonowy w Świeciu II K 123/17 Obiektywny, stosuje prawidłowo przepisy. Kulturalny.
Piłat-Bredow Anna Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto VIII W 750/17 Staranna, obiektywna, pozytywnie dociekliwa.
Pronobis Tomasz Sąd Rejonowy w Pruszkowie II W 337/17 Wzorowo i bardzo sprawnie prowadzone postępowanie dowodowe, a szczególnie przesłuchanie policjantów.
Przybylski Marcin Sąd Rejonowy we Wrześni II W 473/17. Oczywiste przygotowanie merytoryczne i znajomość akt. Nie potrzeba opinia biegłego powtarzająca tezy z innych spraw, opinie były złożone do akt sprawy.
Siatecka Alina Sąd Okręgowy w Poznaniu XVII Ka 248/17 Zwraca uwagę na wnioski dowodowe obwinionego. Rzetelnie rozpoznaje sprawę.
Stachoń Marek Sąd Rejonowy w Puławach II K 185/17, Sąd dokonał wyłączenia kolegi sędziego, który oceniał te same dowody i przebieg zdarzenia w innej sprawie.
Susmaga Małgorzata Sąd Okręgowy w Poznaniu XVII Ka 712/17. Profesjonalizm, kultura, znajomość zagadnienia.
Szajkowska Jolanta Sąd Okręgowy w Opolu VII Ka 562/17 Prawidłowa wykładnia zmienionego wyroku. Dopatrzyła się braku szkodliwej społeczności w czynie, a nieprawidłowe oznakowanie drogi określiła jako „pułapkę na kierowców”.
Węgorek Agnieszka Sąd Rejonowy w Wągrowcu II W 21/17 Merytoryczne postępowanie dowodowe i pełna kultura procesu. Perfekcyjna znajomość akt.
Wojgienica Leszek Sąd Okręgowy w Olsztynie VII Ka 700/17 Bardzo merytoryczne prowadzenie sprawy, dobre zapoznanie się z aktami, oparcie wyroku na logicznych i trafnych podstawach, wytknięcie wszystkich karygodnych błędów sądu I instancji, które stały się podstawą wyroku skazującego
Worsztynowicz Kamil Sąd Rejonowy w Goleniowie II W 1304/15 Dobrze zapoznany z aktami sprawy. Obiektywny. Konsekwentny wobec błędów oskarżyciela

Sędziowie dobrzy

Nazwisko i imię

Sąd

Sygn. akt

Uzasadnienie

Dąbkiewicz Krzysztof

Sąd Rejonowy w Toruniu

XVII W 3307/13

Prawidłowo prowadzi postępowanie – zgodnie z zasadą prawdy materialnej.

Grzędziński Piotr

Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy

V W 1667/15.

Obiektywny, rzetelny i kulturalny.

Holeniewski Tomasz

Sąd Rejonowy w Zielonej Górze

VII W 625/15

Obiektywny. Prawidłowo stosuje przepisy.

Jabłońska Mariola

Sąd Rejonowy w Żaganiu

II W 893/15

Wyrok prawidłowy, ale można go było wydać znacznie wcześniej.

Krawczyk Anetta

Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim

II W 436/16

Proces prowadzi spokojnie, w miarę obiektywnie. Usiłowała nie wyrazić zgody na udział mediów na – podstawie nieobowiązujących już przepisów. Dopuściła dowód z opinii biegłego powiązanego finansowo z obwinionym mimo pisemnego zastrzeżenia obwinionego o tym fakcie.

Krawczyk Sebastian

Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim

II W 1994/16

Wysoka kultura. Nie odrzuca bezzasadnie wniosków dowodowych. Uczciwy.

Krok Janusz

Sąd Okręgowy w Krakowie

IV 1 Ka 162/16

Prawidłowa ocena dowodów. Merytoryczność i obiektywizm

Lewandowska Elżbieta

Sąd Rejonowy w Nidzicy

III W 319/17

Postępowanie dowodowe prowadzi spokojnie. Nie uchyla złośliwie pytań. Nie zna przepisów dotyczących udziału w rozprawie uzbrojonego policjanta.

Łukomska-Kurek Katarzyna

Sąd Rejonowy w Zielonej Górze

VII W 80/17

Spokojna, obiektywna.

Mulczyńska Katarzyna

Sąd Rejonowy w Sulęcinie

II W 80/17

Wyrok i postępowanie prawidłowe. Zabrakło odwagi, aby zawiadomić prokuratora o stwierdzonym oszustwie policjantów.

Patyra-Ważny Ewa

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli

V W 576/16

Nie jest z urzędu aktywna w wyjaśnianiu sprawy, ale też nie utrudnia stronom udziału w postępowaniu dowodowym. Nie dała się wyprowadzić z równowagi. Uczciwie protokołuje postępowanie. Panuje nad salą rozpraw.

Polak Marzena

Sąd Okręgowy w Toruniu

Bezstronna.

Rehlis Sylwia

Sąd Rejonowy w Rybniku

II W 272/17

Rzetelna.

Rogowska-Wałęga Monika

Sąd Rejonowy w Tarnowie

II W 1895/17,

Oczywiste przygotowanie merytoryczne i znajomość akt. Konieczność egzekwowania od sądu wpisania w protokół eksperymentu ważnych z punktu widzenia obrony faktów.

Rybarczyk Arkadiusz

Sąd Rejonowy w Szamotułach

II Ko 538/17

Merytoryczny.

Siczek Katarzyna

Sąd Rejonowy w Radomiu

II W 322/16

Obiektywne rozpoznanie sprawy. Prawidłowe rozpoznawanie wniosków dowodowych. Prawidłowe stosowanie przepisów.

Stącel Robert

Sąd Rejonowy w Kolbuszowej

W II 320/17

Wnikliwy. Drobiazgowy. Skrupulatny.

Włodek Mariusz

Sąd Rejonowy Lublin-Zachód

IV W 1142/16

Obiektywnie rozpoznaje wnioski dowodowe. Postępowanie prowadzone rzetelnie, z kulturą na sali rozpraw.

Zarzycka Anna

Sąd Rejonowy w Mikołowie

II W 938/15

Poprawnie rozpoznana merytorycznie sprawa. Brak większych zastrzeżeń.

Żmijewski Hubert

Sąd Rejonowy w Opatowie

II W 884/16

Wysoka kultura prowadzenia rozprawy. Rzetelny. Obiektywny.

Sędziowie poniżej oczekiwań (dostateczni)

Nazwisko i imię

Sąd

Sygn. akt

Uwagi

Górczyńska Anna

Sąd Okręgowy w Olsztynie

VII Ka 1114/17


Merytoryczne prowadzenie sprawy, ale wydanie wyroku w wyraźnej sprzeczności z powziętym poglądem na złożoną apelacje obwinionego (umotywowanie, że apelacja jest imponująca i trafna, ale przewodnicząca nie chce zmieniać linii orzeczniczej SO w Olsztynie w tym przedmiocie).

Łysa Sylwia

Sąd Okręgowy w Zielonej Górze

VIII KaW 436/16

Z zachowania oraz odruchów obiektywna…

Ratajczak Małgorzata

Sąd Rejonowy w Chodzieży

II W 214/17

Jest niedosyt.

Sędziowie mierni

Nazwisko i imię

Sąd

Sygn. akt

Uwagi

Bielecki Radosław

Sąd Rejonowy w Gryficach

II W 904/16

Procedował sprawę o czyn, który ewidentnie nie stanowił czynu zabronionego. Po długim i niepotrzebnym postępowaniu dowodowym ostatecznie umorzył sprawę – co powinien uczynić znacznie wcześniej.

Głowacka Ewa

Sąd Rejonowy w Inowrocławiu

VI W 32/16

Kompletnie nie ogarnia przepisów ruchu drogowego, a sądzi w takich sprawach. Nie odróżnia znaków pionowych od poziomych.

Grabałowska Katarzyna

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach Oddział Zamiejscowy w Piekarach Śląskich

VI W 384/17

Nieobiektywna. Dobre powadzenie postępowania dowodowego, brak merytorycznego odniesienia się do linii obrony i do dowodów w sprawie. Ocena wyłącznie zeznań policjantów oraz wyjaśnień obwinionego, bez odniesienia do wykazanej braku wiedzy policjantów działania urządzenia UltraLyte oraz brak odniesienia się do rozejścia wiązki pomiarowej i odległości pomiaru przez policjantów.

Makuch Artur

Sąd Okręgowy w Lublinie

Ka 1314/16

Postępowanie dowodowe prowadzone drobiazgowo. Dość apodyktyczny. W wyroku w ogóle nie odniósł się do podstawowej (wydawało by się udowodnionej) tezy obrony. Wszystko wskazuje na to, że uległ naciskom. Brak odniesienia się w wyroku do wniosku opinii, którą wywołał sam Sąd i faktu, że na odcinku pomiarowym za jaki został skazany obwiniony w I Instancji średnia prędkość wynosiła 96 km/h. Obciążenie kosztami opinii 5000 zł obwinionego mimo że wywołał ją sąd i nie uwzględnił jej w wyroku.

Patro Marcin

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie

III Kp 1257/17

Apodyktyczny. Uniemożliwia swobodne złożenie wniosków. Oddala wnioski, do których sam zobowiązał stronę.

Rataj Krztsztof

Sąd Rejonowy w Słubicach

II Kp 368/17

Nie zapoznał się z materiałem dowodowym. Prowadził postępowanie pod tezę. Nie blokował wypowiedzi obrońcy.

Rataj Krzysztof

Sąd Rejonowy w Słubicach

II Kp 368/17

Postępowanie prowadzone uczciwie, ale sędzia nie zapoznał się z materiałem dowodowym oraz z pismami.

Skiba Radosław

Sąd Rejonowy we Wrześni

II W 435/16

Niezbyt zainteresowany prawda obiektywną.

Ścisłowska Hanna

Sąd Rejonowy w Gryficach

II W 830/16

Tendencyjna.

Żurawski Andrzej

Sąd Okręgowy w Olsztynie

VII Ka 575/17

Podtrzymanie ewidentnie wadliwego wyroku sądu I instancji, uznanie postępowania za prawidłowe, mimo poważnych i trafnych zarzutów podniesionych w apelacji (brak pełnego postępowania dowodowego, dowolna ocena materiału, uniemożliwienie prawa do obrony).

Żywiecki Piotr

Sąd Rejonowy w Elblągu

VI Ka 239/17

Nie wykonuje zaleceń sądu wyższej instancji. Pomimo, iż wykazano nieprzydatność opinii biegłego – nie powołał innego biegłego.

Sędziowie nie nadający się do wykonywania zawodu

Nazwisko i imię

Sąd

Sygn. akt

Uwagi

Szarejko-Plończak Aneta

Sąd Rejonowy w Słubicach

II Kp 368/17

Zapoznała się z materiałem dowodowym, prowadziła postępowanie pod tezę. Blokowała wypowiedzi obrońcy.

Biernacka Joanna

Sąd Rejonowy w Gdyni

II W 800/17,

Prowadzenie postępowania przez kilka terminów (data początku postępowania maj 2015 r.) z powodu nieobecności pani świadek, przy błędnym adresie do doręczeń – Komenda, po czym po informacji Komendanta o porodzie pani świadek (w terminie grudzień 2017 – styczeń 2018), odstąpienie od przesłuchania świadka, zakończenie postępowania dowodowego, mimo oczywistych wad pomiaru UltraLyte i skazanie obwinionego 24 listopada 2017 r., co uniemożliwiło obronę.

Chmielewska Renata

Sąd Rejonowy s Śremie

II W 84/17

Sędzia nie jest zainteresowana prawdą obiektywną. Postępowanie prowadzi tak aby skazać – bez względu na dowody. Odrzuca twierdzenia i wnioski obwinionego. Stronnicza.

Drzazga Ireneusz Sąd Okręgowy w Poznaniu

V Kzw 1289/17, V Kzw 1288/17

Niemerytoryczne postępowanie dowodowe i brak procesu. Oczywiste nie odniesienie się do zażalenia i pozbawienia prawa do obrony, poprzez zaakceptowanie braku pouczenia przez SR ukaranego o prawie do odmowy wyjaśnień oraz prawie do korzystania z obrońcy. Złamanie konstytucyjnych praw jednostki.

Iwan Anna

Sąd Rejonowy w Opolu

VII Ka 317/17

Skazała niewinnego.

Iwanowska Anna

Sąd Rejonowy w Zambrowie

II W 648/17

Złośliwa. Nieobiektywna. Wyznaczyła termin rozprawy w dniu porodu żony obrońcy. Na złość.

Jaworski Paweł

Sąd Rejonowy w Drawsku

.II W 424/16

Nie uznaje wniosków i dowodów obwinionego.

Kalińska Beata

Sąd Rejonowy w Olszynie

IX W 297/17

Negatywne nastawienie do obwinionego, wydanie orzeczenia w sprawie, której materii zupełnie nie rozumiała, utrudnianie obwinionemu prawa do obrony (brak zgody na kopiowanie akt, oddalenie większości istotnych wniosków dowodowych, zarządzenie przerwy pomiędzy zeznaniami świadków – policjantów, dzięki której uzgodnili zeznania).

Kamiński Jacek

Sąd Rejonowy w Środzie Wielkopolskiej

II W 600/1776

Nie uznaje dowodów obwinionego. Odrzuca wnioski obwinionego.

Kozicka-Kania Katarzyna

Sąd Rejonowy w Tarnowie

II K 799/16.

Stronnicza. Wydała wyrok skazujący bez żadnych dowodów winy. Próba uzupełnienia protokołu po zakończeniu rozprawy.

Lewandowski Bogdan

Sąd Okręgowy w Koszalinie

V Ka 739/17

Twierdzi, że wnioski apelacji są niezasadne ponieważ sąd pierwszej instancji ma dowolność oceny dowodów.

Mańkowski Michał

Sąd Rejonowy w Kozienicach

II W 736/16

Nieobiektywny. Niezrównoważony. Opryskliwy. Niebezpieczny. Orzeka kary kilkakrotnie wyższe od przeciętnie orzekanych przez innych sędziów w podobnych sprawach.

Matuszewska-Potocka Joanna

Sąd Rejonowy w Kościanie

II W 81/16, II Kop 8/1, II Kop 6/17, II W 731/15, II W 577/15, II W 227/16, II W 481/14, II W 452/14, II W 508/16,.

Stronnicza. Okazuje pogardę do wszystkich uczestników postępowania. Nie dopuszcza dowodów obwinionego.Prowadzi postępowania pod z góry założony cel skazania. IW sprawie I W 81/16 skandaliczny sposób postępowania, uniemożliwianie obrony, pomijanie dowodów obrony i wykazanych przez obronę faktów, pisanie uzasadnienia pod tezę, że policjanci są wspaniali i nie mszczą się na obwinionym kierując przeciw niemu kilkanaście spraw, w której nigdy nie zapadł prawomocny wyrok skazujący. Ukarała obrońcę karą 1000 zł za rodzaj mowy końcowej, manipulując treścią protokołu, po czym w wyroku potwierdziła treść tej mowy

Matuszewski Leszek

Sąd Okręgowy w Poznaniu

Ka 728/17

Nie uznaje dowodów obwinionego. Stronniczy.

Mazurek Dorota

Sąd Okręgowy w Szczecinie

IV Ka 1315/17

Tendencyjna. Nieobiektywna. Uchylając uniewinniający wyrok I instancji wskazała, aby Sąd w ponownym postępowaniu zbadał „czy istnieją powody osłabiające zaufanie co do bezstronności biegłego”. Czyżby wyrok „na zamówienie?…

Michałowska Anna

Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu

III W 1381/16/R

Protokół rozprawy nie oddawał jej przebiegu w wielu punktach. Zarządzenie o uznaniu wniosku o uzasadnienie wyroku za bezskuteczne – pozbawione podstaw prawnych i faktycznych. Postępowanie prowadzone w niebywałym pośpiechu, który wynikał z faktu, że Sędzia spóźniła się do pracy.

Mikołajczyk Krzysztof

Sąd Rejonowy Poznań Grunwald i Jeżyce

III W 743/16.

Skazał bez żadnych dowodów. Arogancki, wręcz bezczelny.

Momot Tomasz

Sąd Rejonowy w Lesznie

II W 1146/16

Stronniczy, nie bada zasadności wniosku o ukaranie i stosuje kary nieadekwatne do okoliczności.

Olszewska Agnieszka

Sąd Rejonowy w Kościanie

II W 558/16, II. Kop 12/17, II Kop 13/17 II W 227/16, II. Kop 12/17

Nie uznaje dowodów obwinionego. Odrzuca wnioski obwinionego pozbawiając możliwości obrony. Sprawy II Kop 12/17, II Kop 13/17, rozpoznawała pod tezę – wbrew dowodom, które zgromadził Sąd Okręgowy w Poznaniu w równoległych analogicznych sprawach. Orzeczenie wbrew Konstytucji RP. Ukarała niewinną osobę.

W poprzednich latach otrzymywała wyższe oceny.

Orłowska-Mikołajczak Katarzyna

Sąd Rejonowy w Koszalinie

X W 647/16

Sędzia nie bada dokładnie okoliczności sprawy. Proceduje pod z góry założony cel skazania. Pomija twierdzenia i dowody obwinionego.

Paliwoda Jerzy

Sąd Rejonowy w Pile

II W 769/16

Nie dopuszcza dowodów obwinionego. Przeinacza stan faktyczny. Nieobiektywny. Stronniczy.

Pałka Sławomir

Sąd Rejonowy w Oławie

II Ko 3094/17

Niemerytoryczny. Nie przeprowadził żadnego postępowania. Odrzucił bez analizy wszystkie wnioski i informacje.

Piechota Adam

Sąd Okręgowy w Radomiu

V Ka 331/17

Nieobiektywny. Podstępny. Typowy „skazywacz”.

Piotrowski Maciej

Sąd Rejonowy Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie

V K 323/16

Zwrócił się do oskarżonego: „Pan jest zwykłym bandytą i nie nadaje się do życia w społeczeństwie”.

Prokopiuk Monika

Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy

II W 2363/17

Niemerytoryczna. Stronnicza.

Redliński Dominik

Sąd Rejonowy w Nowym Tomyślu

II W 330/15

Stronniczy odrzuca wnioski dowodowe.

Satko Jacek

Sąd Okręgowy w Tarnowie

II Ka 248/17

Nieobiektywny. Niemerytoryczny. Postanowienia wydawane bez wskazania jakiejkolwiek podstawy prawnej oraz faktycznej.

Sell Sławomir

Sąd Rejonowy w Świeciu

II W 198/16

Stronniczy, nie uznaje wniosków obwinionego, nie dąży do obiektywnego rozpoznania sprawy, brak merytoryczności.

Sienicka Joanna

Sąd Rejonowy w Olsztynie


IX W 1183/17

Wydanie wyroku skazującego za odmowę składania zeznań przez obywatela, który został wezwany do Straży Miejskiej w charakterze podejrzanego o popełnienie wykroczenia (pogwałcenie podstawowego prawa przysługującemu podejrzanemu – prawa do odmowy składania jakichkolwiek wyjaśnień).


Sobczak Joanna

Sąd Rejonowy w Grudziądzu

II K 636/16

Stronnicza, nie uznaje dowodów oskarżonego, nie stosuje przepisów na Sali rozpraw, uzasadnienia postanowień przepisuje od prokuratora pod z góry założony cel, unikanie prawdy obiektywnej, brak merytoryczności.

Stetkiewicz Anna

Sąd Rejonowy w Zambrowie

II W 708/17

Ostentacyjnie stronnicza. Protokół nierzetelny i niezrozumiały (bełkotliwy). Agresywna wobec obrońcy, który usiłował zadawać pytania świadkowi oskarżenia. Ewidentnie ogranicza i narusza prawo do obrony.

Sypniewska Renata

Sąd Rejonowy w Wągrowcu

II W 277/17

Ustalenia w sprawie mają się nijak do zeznań świadków. Czysta konfabulacja. Kompletnie nieobiektywna. Kompletnie nie rozeznaje się w sprawach wykroczeniowych. Na sprawie panuje chaos. Po przesłuchaniu świadków dopuszcza ich ponownie do głosu pozwalając na „doformowanie zeznań”.

Szkuta Michał

Sąd Rejonowy w Nowym Tomyślu

II W1076/15, II Kp82/17

Stronniczy, odrzuca wnioski dowodowe.

Świst Magdalena

Sąd Rejonowy w Opolu

II W 1846/16

Niesprawiedliwy wyrok. Próba poniżenia obwinionego. Oddalenie bez uzasadnienia kluczowego dla wyjaśnienia sprawy dowodu.

Wolak Grzegorz

Sąd Rejonowy w Stalowej Woli

II W 566/16

Nie skupia się nad „drobnymi sprawami”. Szkoda mu czasu na rozpatrywanie drobnych spraw o wykroczenia. Oddalił kluczowy dla sprawy wniosek dowodowy.

Żołnowska Aneta

Sąd Rejonowy w Olsztynie

IX W 2514/17 

Wydanie wyroku w sytuacji wytworzenia własnej normy prawnej, mimo braku prawnego zakazu na posługiwanie się obywatelowi notarialnym odpisem w randze dokumentu, bełkot w uzasadnieniu wyroku (m.in.. powołanie się na nieistniejące artykuły z dwóch ustaw).

Statystyki

I. Do wykonywania zawodu sędziego nie nadaje się:

  • 41,3% sędziów sądów rejonowych
  • 27,8% sędziów sądów okręgowych

II. Sędziowie dobrzy i bardzo dobrzy stanowią  42,3% ogółu sędziów, w tym:

  • w sądach okręgowych 55,5%
  • w sądach rejonowych 44%

III. Spośród 36. sędziów, którzy nie nadają się do wykonywania zawodu: jeden jest prezesem sądu, jeden jest wiceprezesem sądu a ośmiu sędziów pełni funkcję przewodniczącego wydziału.

IV. Spośród 23. sędziów bardzo dobrych: dwóch pełni funkcje prezesów sądu, jeden pełni funkcję przewodniczącego wydziału oraz dwóch pełni funkcję zastępcy przewodniczącego wydziału.

V. Ocenę bardzo dobrą lub dobrą otrzymało 45,6% sędziów będących kobietami oraz 46,8% sędziów będących mężczyznami.

VI. Do wykonywania zawodu sędziego nie nadaje się 41,3 sędziów będących kobietami oraz 36,2 sędziów będących mężczyznami.

VII. Najwyższy poziom stosowania prawa odnotowaliśmy w województwach wielkopolskim oraz lubelskim, a najniższy w województwie zachodniopomorskim.

Zaszufladkowano do kategorii Uncategorized | 21 komentarzy

Z ostatniej chwili

Przed chwilą otrzymaliśmy informację, że Komenda Miejska Policji w Lublinie złożyła apelację od wyroku w sprawie III W 1540/17.

Po Nowym Roku ustalimy jej treść i opublikujemy ją na naszej stronie internetowej.

Zaszufladkowano do kategorii PolCam | 5 komentarzy

Sąd: prędkościomierz PolCam nie jest w stanie ustalić prędkości pojazdu kontrolowanego!

Artur Mezglewski

Sąd w Lublinie wydał absolutnie przełomowy wyrok w sprawie pomiaru prędkości dokonanego prędkościomierzem kontrolnym typu PolCam. Sędzia Bernard Domaradzki uzasadniając wyrok uniewinniający stwierdził, iż rejestrowana przez PolCam  średnia prędkość jest prędkością radiowozu, a nie pojazdu kontrolowanego.  Nagranie zarejestrowane PolCamem nie może stanowić dowodu winy w zakresie wykroczenia z art. 92a kw.

Powyższą sprawę „pilotował” Emil Rau – członek Stowarzyszenia Prawo na Drodze,  zaś funkcję obrońcy dzielnie pełnił mecenas Michał Skwarzyński. Poniżej zamieszczamy pełny tekst uzasadnienia wyroku.

 

Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt III W 1540/17

W dniu 6 sierpnia 2016 roku, około godziny 17:00 Emilian P.  poruszał się po ulicy Krańcowej w Lublinie samochodem marki BMW o nr rej. (…) W tym samym kierunku ruchu, co Emilian P., poruszał się pojazdem typu wideorejestrator patrol policji w składzie Kazimierz Plesz i Bartłomiej Oleszek (oględziny materiału wideo z wideorejestratora, zeznania B. Oleszka k. 58-, K. Plesza k. 9, 57 ). Pomiędzy radiowozem a pojazdem Emilian P. poruszał się tym samym pasem ruchu pojazd marki VOLVO o wyróżniku LLE. Prędkość radiowozu wynosiła wówczas 99, 1 km/h.

Na skutek zmniejszenia prędkości przez pojazd VOLVO przed wykonaniem manewru zmiany pasa ruchu również radiowóz zwolnił do prędkości 90, 1 km/h. Po zjechaniu pojazdu VOLVO na pas ruchu do skrętu w lewo radiowóz poruszał się dalej pasem ruchu za pojazdem Emilian P. Funkcjonariusze policji włączyli pomiar średniej prędkości w sytuacji, gdy prędkość radiowozu wynosiła 90, 1 km/h. Pomiar średniej prędkości dokonywany był na odcinku 100 metrów. Począwszy od najpóźniej 63 metra pomiaru Emilian P. hamował. Wówczas prędkość radiowozu wynosiła 93, 2 km/h. Na setnym metrze pomiaru prędkość radiowozu wynosiła 94,4 km/h a pojazd BMW w dalszym ciągu w sposób ciągły hamował. Na zakończenie pomiaru pojazd BMW znajdował się na łuku drogi. Prędkość średnia radiowozu na pomiarowym odcinku 100 metrów wynosiła 93, 9 km/h. Po zakończeniu pomiaru kontrolnego radiowóz w dalszym ciągu przyśpieszał (oględziny materiału wideo z wideorejestratora, podręcznik użytkownika systemu Polcam k. 42-88, pismo Polcam k. 123). Pomiędzy radiowozem a samochodem marki BMW na początku i na końcu pomiaru nie była zachowana stała odległość (oględziny materiału wideo z wideorejestratora).

Obwiniony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że zarejestrowana prędkość nie jest prędkością jego pojazdu. Wyjaśnienia obwinionego są wiarygodne – jest oczywistym, iż zarejestrowana średnia prędkość pojazdu jest prędkością radiowozu. Zeznania Kazimierza Plesza (k. 57, 9) są zasadniczo wiarygodne i dotyczą okoliczności stwierdzonych nagraniem z wideorejestratora. Zeznania B. Oleszka 57 v- 59 v, które w znacznym stopniu dotyczą zasad działania systemu Polcam i sposobu korzystania z niego podczas czynności związanych z rejestracją przekroczeń prędkości nie budzą wątpliwości i znajdują potwierdzenie w instrukcji urządzenia Polcam oraz nagraniu z wideorejestratora. Niemniej jednak czynione przez świadka założenia o praktycznym stosowaniu zaleceń instrukcji w realiach kontroli ruchu drogowego nie znalazły potwierdzenia w niniejszej sprawie.

Z samej natury przedmiotowego urządzenia kontrolnego tezy o możliwości dostosowania się do wymagań producenta podczas pomiaru prędkości są oderwane od realiów faktycznych stosowania urządzenia. Opinia pisemna jak i ustne biegłej instytucji – Politechniki Lubelskiej są w części niewiarygodne. Przy czym w odniesieniu do istoty opinii tj. obliczenia prędkości z jaką poruszał się obwiniony opinia nie mogła się ostać z uwagi na przyjętą metodologię jak i pominięte przez biegłych niedostatki dowodowego nagrania (o czym w dalszej części uzasadnienia). Złożone dokumenty dotyczące urządzenia Polcam poza instrukcją obsługi nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. W szczególności wszystkie dokumenty dotyczące procedur administracyjnych, którym zostało poddane przedmiotowe urządzenie, a które w konsekwencji doprowadziły do legalnego używania urządzenia Polcam przez funkcjonariuszy policji nie miały znaczenia dla oceny wiarygodności dowodowego nagrania.

Sąd zważył, co następuje:

Materiał dowodowy dostarczony przez oskarżyciela publicznego pozwalał w sytuacji kwestionowania pomiaru przez obwinionego jedynie na bezsporne ustalenie prędkości radiowozu w dacie czynu, natomiast nie pozwalał na poczynienie ustalenia pewnego co do prędkości pojazdu obwinionego.

Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej instytucji celem ustalenia prędkości pojazdu obwinionego na podstawie zabezpieczonego nagrania z wideorejestratora i ujawnionej prędkości średniej radiowozu. Dowód z opinii biegłej instytucji nie pozwolił na kategoryczne ustalenie prędkości pojazdu obwinionego i w istocie na skutek ujawnionych wad materiału dowodowego nie mógł doprowadzić do ustalenia takiej prędkości.

W pierwszym rzędzie należy poczynić uwagę natury ogólnej, co do wartości dowodowej wyników pracy urządzenia Polcam wykorzystywanego przez policję w niniejszej sprawie. Jak już Sąd wskazywał urządzenie Polcam dokonuje pomiarów prędkości radiowozu, w którym jest zainstalowane poprzez ustalenie prędkości średniej na odcinku kontrolnym. Stosowanie tego typu urządzenia do pomiarów prędkości dopuszcza § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki dnia 17 lutego 2014 roku w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych (Dziennik Ustaw z 2014 roku, poz 281).

Zważywszy na powyższe stosowanie urządzenia Polcam jest dopuszczalne w świetle przepisów prawa. Niemniej jednak w XXI wieku, przy aktualnym poziomie rozwoju technologicznego, musi zastanawiać wykorzystywanie przez organy państwa do pomiarów prędkości w ruchu drogowym urządzenia, które nie jest w stanie ustalić prędkości pojazdu poddawanego kontroli, a dla ustalenia prędkości tego pojazdu wykorzystuje zawodny i podatny na zakwestionowanie system pomiaru prędkości radiowozu.

Instrukcja systemu Polcam wskazuje, iż „przy pomocy elektronicznego, precyzyjnego urządzenia Polcam można dokonać pomiaru prędkości podejrzanego pojazdu”. Powyższe zdanie mogłoby zostać uznane za w pełni prawdziwe jedynie w sytuacji, gdyby podejrzanym pojazdem był radiowóz, w którym urządzenie jest zainstalowane.

Konstrukcja urządzenie Polcam w sposób jednoznaczny wskazuje, iż jest urządzeniem złożonym składającym się z jednostki głównej, pilota zdalnego sterowania, okablowania, monitora oraz z elementów opcjonalnych dobieranych przez użytkownika np. drukarki i kamery. Jednostka centralna jest podłączona bezpośrednio do generatora impulsów odległości w pojeździe i spełnia trzy funkcje podstawowe: pomiaru przebytej drogi, pomiaru czasu  i wyliczenia średniej prędkości. Metodologia przyjęta dla obliczenia prędkości sprowadza się do wyliczenia przebytej drogi w oparciu o bieg kół pojazdu w zmierzonym przez urządzenie czasie. Z konstrukcji urządzenia wynika również bezspornie, iż kamera i rejestrowany przez nią obraz służą wyłącznie dla dokumentowania sytuacji na drodze, w szczególności zabezpieczają procesowo wizerunek pojazdu, którego kierujący miał się dopuścić wykroczenia drogowego, w tym polegającego na przekroczeniu prędkości. Z opcjonalnego charakteru kamery wynika również fakt, iż jednostka centralna komputera w zakresie w jakim dokonuje operacji matematycznej wyliczenia prędkości średniej na podstawie impulsów informujących ją o obrotach kół radiowozu pracuje w sposób całkowicie niezależny od rejestrowanego wówczas materiału wideo (skoro jego rejestracja nie jest niezbędna dla funkcjonowania jednostki centralnej) a zapis wideo nie ma odniesienia metrologicznego. Sprzężenie kamery i jednostki centralnej ma miejsce jedynie w zakresie rejestrowania klatek (wskaźnik F w prawym górnym rogu monitora).

Powyższa okoliczność ma istotne znaczenia dla ustalenia przydatności dowodowej nagrania wideo. Poruszając się na płaszczyźnie całkowicie teoretycznej, która nie może znaleźć odzwierciedlenia w realiach kontroli ruchu drogowego, urządzenie Polcam może wskazać na prędkość pojazdu, którego kierujący dopuszcza się przekroczenia prędkości w sytuacji, gdy pomiędzy pojazdem sprawcy wykroczenia a pojazdem z urządzeniem Polcam zachowana jest stała odległość. Wedle instrukcji (k. 83) operator urządzenia Polcam winien uruchomić przycisk rozpoczęcia pomiaru prędkości w momencie kiedy samochód policyjny i sprawdzany jadą w stałej odległości od siebie (co prawda instrukcja nie wskazuje jak określa się stałość odległości pomiędzy pojazdami w momencie już rozpoczęcia pomiaru) i zakończyć pomiar znajdując się w tej samej odległości od pojazd sprawdzanego jak przy rozpoczęciu pomiaru.

Dystrybutor urządzenia twierdzi, iż dla prawidłowości pomiaru nie jest niezbędne zachowanie stałej odległości w toku pomiaru. Zgodnie z instrukcją na rzetelność pomiaru mają również wpływ – waga pojazdu, stan ogumienia, które winny korespondować ze stanem z momentu kalibracji. Jak już wskazywał Sąd brak jest w istocie możliwości zachowania warunków wskazanych w instrukcji w realiach ruchu drogowego.

Odnosząc się do przedmiotowej sprawy zabezpieczony materiał dowodowy w sposób jasny wskazuje, że operator wideorejestratora nie zdołał zachować wymagań przewidywanych przez instrukcję. Pomiędzy wielkością pojazdu marki BMW na początku i na końcu pomiaru istnieje różnica wielkości około 3 mm. Jakkolwiek w liczbach bezwzględnych różnica wydaje się minimalna to należy pamiętać, iż dotyczy to pojazdu policyjnego poruszającego się na odległości 100 metrów z prędkością blisko 100 km/h. Jednocześnie nie sposób nie zauważyć, iż zarejestrowana prędkość radiowozu w toku pomiaru zwiększała się, a przed rozpoczęciem pomiaru sytuacja w ruchu drogowym nie sprzyjała ustaleniu niezwłocznie stałej odległości, skoro radiowóz poruszał się z prędkości 99,1 km/h następnie musiał zwolnić i następnie znowu przyśpieszał. Jednocześnie przy takim sposobie poruszania się radiowozu istotnym jest bezsporny fakt wykonywania manewru hamowania przez pojazd obwinionego począwszy od najpóźniej 63 metra pomiaru (manewr ten mógł być wykonywany już parę metrów wcześniej z uwagi na system zapisu odległości pomiarowej – brak zmiany wskaźnika co każdy metr). Wbrew twierdzeniom, iż zapalenie się w sposób ciągły w samochodzie świateł stop nie musi oznaczać hamowania, a lekkie dotknięcie hamulca, nie jest sądowi znana z własnego doświadczenia życiowego możliwość przejechania odległości koło 30-40 metrów z zapalonym światłem stop bez jednoczesnego hamowania. Skoro zatem obwiniony hamował, a wideorejestrator przyśpieszał to jest oczywiste, że średnia prędkość radiowozu 93, 9 km/h nie była prędkością obwinionego. 

Wobec powyższego opracowanie materiału wideo przez biegłą instytucję miało zweryfikować wskazania urządzenia Polcam i doprowadzić do ustalenia rzeczywistej prędkości pojazdu obwinionego. Formalnie rzecz biorąc metoda wskazana przez biegłą instytucję w sposób jasny umożliwiała ustalenie prędkości obwinionego, przy czym nakazywała ustalenie tej prędkości przy założeniach najbardziej korzystnych dla obwinionego, co w wersjach alternatywnych w opinii uzupełniającej biegła instytucja uczyniła. Biegła instytucja dla ustalenia prędkości średniej pojazdu BMW musiał czynić wyliczenia w odniesieniu do odcinka drogi nie pokrywającego się w pełni z dowodowym odcinkiem po którym poruszał się radiowóz. Niezbędnym było ustalenie punktów odniesienia – przejścia dla pieszych, w stosunku do których można było podjąć próbę ustalenia położenia pojazdu. Precyzyjnie tego położenia nie da się ustalić zważywszy na perspektywę nagrania. Co więcej słuszne były w tym zakresie uwagi obrońcy, iż przyjęcie takowych punktów charakterystycznych opiera się na założeniu wynikającym z fotografii tradycyjnej – iż na zdjęciu znajduje się uwieczniony stały element w danej jednostce czasu. Natomiast nagrania cyfrowe nie są wierną reprodukcją stałego stanu rzeczy w danej chwili. Wadliwość takiego założenia potwierdza również dowodowe nagranie.

Nie można zapominać, iż tuż przed osiągnięciem punktu początkowego przyjętego przez biegłych doszło do zmiany położenia pojazdu na nagraniu (wskaźnik numer 6 według numeracji instrukcji zmienia się na stały x 024.2 dopiero od klatki 533 wcześniej systematycznie rosnąc). Stąd też wnioskowanie o istnieniu obiektywnego, stałego, początkowego punktu odniesienia jest wątpliwe. Oglądając jako zapis ciągły nagranie wideo należy stwierdzić, iż jest to nagranie całościowe obejmujące zapis interwencji drogowej z udziałem wideorejestratora. Stąd też biegła instytucja dokonała analizy poklatkowej. Niemniej jednak umknął biegłym w opinii pisemnej istotny fakt, który w istocie zakwestionował nie tylko wynik ich obliczeń, ale samą metodologię. System działania kamery wideo i zapisu klatek przez urządzenie jednostki centralnej nie jest jednolity. Zapis w momencie, gdy nie jest dokonywany pomiar prędkości, wykonywany jest co drugą klatkę (klatki od 489 do 541) przed przystąpieniem do wykonywania pomiaru urządzenie dokonało zapisu 3 klatek o takim samym numerze (542) następnie rozpoczynając rejestrację drogi przebytej i czasu od punktu zero rejestrowało dwie klatki o numerach 543 i 545 (a zatem co dwie) aby następnie przejść do systemu rejestracji każdej klatki od 548 klatki, przy czym wedle ewidencji czasu trwania pomiaru prędkości (lewy dolny róg monitora) w pierwszej decysekundzie pomiaru prędkości zapisano 3 klatki, w drugiej decysekundzie pomiaru 1 klatkę, w trzeciej decysekundzie pomiaru 3 klatki, w czwartej decysekundzie 2 klatki, w piątej decysekundzie pomiaru 3 klatki.

W związku z powyższym założenie wyjściowe biegłych, które zostało ujęte we wzór matematyczny o możliwości wykorzystania danych zawartych w przedmiotowym nagraniu dla ustalenia prędkości pojazdu obwinionego jest również wadliwy z przyczyn metodologicznych (vide opinia ustna uzupełniająca k. 201).

Nie można przyjąć jako prawidłowej decyzji biegłych o ustaleniu za pomocą zegara czasu urządzenia (lewy górny róg ekranu) ustalenia stałej wartości upływu czasu pomiędzy klatkami na 0,04 sekundy, skoro jednostka centralna urządzenia wskazuje, że w jednej decysekundzie (0,1 sekundy) może zostać zapisana różna ilość klatek nagrania pomimo rejestrowania kolejno następujących wedle numeracji urządzenia po sobie klatek. Reasumując opinia biegłych była wadliwa z dwóch względów. Po pierwsze z uwagi na arbitralność przyjęcia punktów granicznych uwzględnionych przy obliczeniach przez biegłych i po drugie z uwagi na nieuwzględnienie specyfiki działania urządzenia i przyjęte założenia, które w świetle danych zawartych w zapisie dowodowym nie mogły zostać potwierdzone. W toku postępowania nie udało się ustalić prędkości, z którą poruszał się obwiniony.

Podkreślić należy, że ustalenia sprawstwa i winy musi się opierać o bezsporne ustalenia faktyczne. Doświadczenie życiowe wskazuje, że w dniu 6 sierpnia 2016 roku Ernest P. poruszał się z prędkością wyższą niż administracyjnie dozwolona, skoro został wytypowany na podstawie naocznej obserwacji dokonanej przez załogę radiowozu do pomiaru prędkości. Niemniej jednak powyższe przekonanie nie stanowi dowodu sprawstwa i winy obwinionego. Przeczucie funkcjonariusza policji o tym, iż kierujący przekracza dozwoloną prędkość nie wystarczy w sytuacji, gdy państwo, które reprezentuje nie jest w stanie wyposażyć go w adekwatne dla potrzeb i możliwości technicznych XXI wieku urządzenie, które ustali i zabezpieczy dowód przekroczenia prędkości w sposób, który nie będzie budził wątpliwości.

Nie jest intencją Sądu wspieranie kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i łamiących ograniczenia prędkości, niemniej jednak Sąd karny musi być przede wszystkim przyjacielem prawdy i nie może zastępować poczynienia prawdziwych ustaleń faktycznych wiarą w prawidłowość i racjonalność działań innych organów państwa. To, że określone organy państwa akceptują używanie urządzeń typu Polcam jako urządzenia do mierzenia prędkości pojazdów podczas kontroli ruchu drogowego nie jest samo w sobie ostatecznym dowodem w sprawie o czyn z art. 92 k.w. i z dopuszczenia tych urządzeń do użytku nie można wyciągać samoistnego wniosku o prawdziwości ustaleń czynionych przez to urządzenie. Nie znajdując dowodów winy obwinionego, które pozwalałyby na ustalenie, że poruszał się on z prędkością większą niż 50 km/h Sąd uniewinnił go od dokonania zarzucanego mu czynu.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w wyroku.

 

Wyrok jest nieprawomocny. Policja zapowiada złożenie apelacji.

Zaszufladkowano do kategorii PolCam, Postępowanie dowodowe, Wideorejestratory | 46 komentarzy

Najciemniej pod latarnią

Najciemniej pod latarnią czyli siedziba strazy miejskiej w Poznaniu, ul. Głogowska 26. Pod oknami komendanta Matuszewskiego…

Opublikowany przez Chester Nimitz na 25 grudnia 2017

Zaszufladkowano do kategorii Straż gminna (miejska) | 7 komentarzy

Zgłaszamy łamanie prawa w trakcie policyjnych kontroli, KWP w Olsztynie odpowiada

Do Regionu Pomorsko-Mazurskiego SPnD napływały informacje, że policjanci, podczas prowadzenia tzw. kontroli statycznych, stawiali się ponad prawem – obywateli rozliczali z jego przestrzegania, nakładali mandaty za stwierdzone wykroczenia, ale jednocześnie sami to prawo łamali, gdyż parkowali radiowozy w miejscach, gdzie postój jest zabroniony, nie będąc pojazdem uprzywilejowanym w ruchu (czyli nie używali niebieskich sygnałów błyskowych i nie mieli włączonych świateł mijania lub drogowych).

Zwróciliśmy się do KWP w Olsztynie o podjęcie działań, by postój pojazdów policyjnych w trakcie kontroli odbywał się zgodnie z prawem. Dziś dostaliśmy odpowiedź, z zadowoleniem przyjmujemy jej treść, ale oczywiście będziemy monitorować teren i sprawdzimy, jak podwładni reagują na polecenia wojewódzkiego szefa.

Zaszufladkowano do kategorii Policja, Ręczne mierniki prędkości, Stowarzyszenie Prawo na Drodze, Uncategorized | 1 komentarz